De gewone man

Het afgelopen jaar waren er nogal wat zaken waar mensen zich zorgen over maakten. De toestroom van de vluchtelingen, voor veel mensen de zorg over de onduidelijkheid over wie er nu eigenlijk binnenkomen in ons land, de dreiging van aanslagen in ons land en zo voort. En er waren zorgen over de manier waarop bezorgde mensen hun zorgen uiten. 

Een deel van de zorg heeft te maken met het feit dat veel mensen niet begrijpen dat aan deze vluchtelingen veel geld wordt uitgegeven, terwijl de kloof tussen arm en rijk in ons land steeds groter wordt, dat er bezuinigd wordt op de gezondheidszorg en op andere voor mensen hele belangrijke zaken.
Over de politieke gevolgen van deze gevoelens valt ook het nodige te zeggen, maar dat laat ik hier buiten beschouwing.
 

Hoogopgeleiden en de kloof.
 

Vandaag (30-12) staat in Trouw een klein artikel dat wat mij betreft meer aandacht verdient. Geschreven omdat vandaag het rapport Burgerperspectieven van het SCP verschijnt. Het artikel draagt de kop: Vormen de mbo’ers nog het cement van de samenleving? In het stukje stelt de auteur dat er niet alleen een kloof is hoger- en lager opgeleiden, maar tussen hoogopgeleiden en de rest. Daarbij komt dat de academici de mensen zijn die het in dit land voor het zeggen hebben, terwijl zij in hun opvattingen zo ver afstaan van lager- en middelbaar opgeleiden, dat dit niet zonder risico is.
Deel van het vraagstuk is aldus nog steeds de auteur, dat MBO’ers in hun manier van denken het meest lijken op laagopgeleiden en dat tegelijkertijd er een enorme kloof gaapt tussen laag- en hoogopgeleiden. Ze verschillen in inkomen, kansen en opvattingen en ze komen steeds minder met elkaar in aanraking. Werkte in het verleden de middengroep als cement tussen hoog- en laagopgeleid, momenteel is dat veel minder. Met name als het gaat over gevoelens met betrekking tot gezien worden door politiek en overheid, de mogelijkheden om vluchtelingen op te nemen.
De MBO’ers, doeners, zij doen het gewone werk en daar zijn ze trots op. Ze hebben een hekel aan de arrogantie van de hoger opgeleiden, hoewel zo’n 30% van de  HBO’ers zich ook niet gezien voelt.
Wat heeft iedereen gemeenschappelijk? We willen een goed leven. Ertoe doen. Meetellen met wie we zijn en wat we doen. Van laag- tot hoogopgeleid. “De gewone man, daar kunnen ze geen eer aan behalen” zegt een middelbaar opgeleide man tegen de onderzoeker van het SCP.
Dat gevoel, zeer serieus te nemen, is fnuikend voor de maatschappij.

 

Gelukkig

 

Wat maakt ons nu werkelijk gelukkig? Vraagt bij TEDX Robert Waldekker zich af. In zijn inspirerende en informatieve TED talk komt hij o.m. tot de conclusie dat relaties daarin een belangrijke rol spelen. Hij is de vierde directeur van een heel groot onderzoek dat begon in 1938, gestart door Harvard waarin 724 mensen werden onderzocht. Uit alle lagen van de bevolking. Van hoog- tot laagopgeleid. In de Ted talk legt hij het allemaal uit. Uiteindelijk blijkt dat mensen van alle leeftijden en opleidingsniveaus het best gedijen en het gelukkigst zijn als relaties goed zijn. Los van opleidingsniveau of rijkdom. Op iemand kunnen rekenen, zich gehoord, gezien weten.
 

Onderwijs
 

Op het gebied van relaties en wederzijds begrip , openheid en betrouwbaarheid valt in het onderwijs en daarbuiten nog wel het een en ander te leren. We kunnen het dagelijks overal zien. In zowel hoog- als laagopgeleide kringen. Voor veel mensen is het echt moeilijk om bijvoorbeeld werkelijk naar een ander te luisteren, hun oordeel uit te stellen, werkelijk betrouwbaar te zijn. Als we dat zouden kunnen en ons werkelijk in anderen zouden verdiepen, zou een deel van het door het SCP geschetste vraagstuk kunnen worden opgelost.
Laten we ons in 2016 niet alleen bezighouden met de mogelijkheden van vernieuwende technologie in het onderwijs, of andere structuren, of plaatsen waar je ook nog zou kunnen leren, behalve in het klaslokaal, of de afschaffing van het eindexamen (allemaal hele belangrijke thema’s om ons over te buigen), maar laten we onze relaties in onze eigen directe werk- en leefomgeving ook een belangrijke plaats geven.  Gezonde relaties, begrip voor de ander, aandacht voor de ander, ons verplaatsen in zijn denkwereld zonder daar direct die van ons naast te zetten. Vragen stellen en dan luisteren. Heel gezond. Relaties zoeken met mensen uit hele andere omgevingen. Dat lijkt me gezond, niet alleen voor de mensen, maar ook voor het land.

Ontmoetingen bevorderen tussen heel verschillende schooltypen, begrijpen dat mensen die in hele andere omstandigheden leven andere ideeën hebben. Ik zie daar bijvoorbeeld hele mooie voorbeelden van samenwerking tussen MBO en VWO. Meer daarvan, zou ik zeggen.

 

http://www.scp.nl/Publicaties/Alle_publicaties/Publicaties_2015/Burgerperspectieven_2015_4

http://www.ted.com/talks/robert_waldinger_what_makes_a_good_life_lessons_from_the_longest_study_on_happiness

Count of comments: 0
Posted on 30 Dec 2015 by SandraV

Name: Remember me
E-mail: (optional)
Smile:smile wink wassat tongue laughing sad angry crying 
Powered by CuteNews