De Rode Draad

Eerder deze week was ik als buitenstaander uitgenodigd bij het inspirerende PO-raad congres. Van mijn ervaringen daar wil ik er twee met jullie delen.

De eerste ervaring

Prinses Laurentien sprak voor de zaal vol met bezoekers met een groep kinderen. Zij vroeg hen wat ze vooral wilden zeggen en vroeg daarop door. Ze meldde van te voren dat het gesprek met de kinderen niet was voorbereid of -besproken. Ze zeiden onder meer (niet per se in dezelfde volgorde weergegeven):

1. Kijk in de klas naar ALLE kinderen, ook die om de hoek. Spreek niet steeds dezelfde kinderen aan. Kijk om je heen en niet steeds in een rechte lijn vooruit.

2. Wij willen allemaal gezien worden.

3.  Help ons zelfvertrouwen te krijgen.

 Waarom is dat belangrijk?

 Hoe kun je dat doen, jullie zien en helpen zelfvertrouwen te krijgen?

4.   Denk aan de kinderen, niet alleen aan de cijfers.

5.   Leerkrachten hebben niet altijd gelijk.

6.   Ouders zouden de dingen met hun kinderen moeten bespreken.

7. Nodig ons uit verder te kijken dan de school of de middelbare school, help ons naar de toekomst te kijken, ons hart te volgen.

8 Laat ons op de open dag de realiteit zien, en niet alleen spelletjes. Laat de open dag realistisch zijn.

Na afloop van dit zeer serieuze en openhartige gesprek van Laurentien met de kinderen, vroeg ze aan de mensen in de zaal, nadat de kinderen waren vertrokken:

-         Hebben we alle ingrediënten voor goed onderwijs?

-         Hoe weten we dat als we het niet vragen?

-         Wiens recept is het eigenlijk?

-         Sta je in de klas als professional of als mens?

-         Wat is je kompas?

-         Neem je rust en ruimte?

-         Wat zijn de spelregels?

-         Voer je het gesprek in de klas vanuit vertrouwen of vanuit wantrouwen?

-         En over de veelbesproken 21ste eeuwse vaardigheden: Kunnen we ze zelf wel?

Ze citeert Janusz Korcak die stelde: Zie kinderen als burgers van nu, zie mij, het kind.

Ze nodigt de zaal uit het boek Reclaming conversation van Sherry Turkle te lezen, waarin o.m. veel aandacht besteed wordt aan empathie leren.

Het gesprek met de zaal mondt hier en daar uit in een confronterende stilte, die ze moedig en met gezag tegemoet treedt. Ik heb in die zaal een breder en mooier beeld gekregen van Laurentien, prinses van Oranje, die veel goed werk doet vanuit haar Missing Chapter Foundation.

De tweede ervaring

De tweede ervaring die ik wil delen is de workshop van Lidewij van der Sluis, hoogleraar en consultant. De essentie ervan was: Hoe krijg je als werkgever mensen mee, hoe houd je ze enthousiast?

Met behulp van de z.g. Branddriehoek als metafoor stelt ze dat mensen kwaliteit en mentaliteit meebrengen. Dan vraag je je af: Welke brandstof (kwaliteit) brengen ze mee? Mensen moeten kwaliteit hebben en blijven onderhouden.

Vraag twee: Brandstof heb je, steek je de blokken aan? Wil je dat het gaat branden? Is er wilskracht? Als het niet werkt ontbreekt zuurstof. Dat is belangrijk, zuurstof.Zuurstof betekent hier: Zien mensen andere mensen? Werkgeverschap is mensen zien, zuurstof geven. Leiding geven is aandacht (zuurstof) geven. Als je wilt dat het bruist, geef zuurstof.

We hebben het dan over gedrag van de leidinggevende:

1.   Aandacht geven. Iedereen heeft dat nodig.

2.   Inspiratie/ inspireren. Als je het zelf niet kunt, haal het ergens anders.

3.   Geef richting. Wat is ons doel? Dìt doen we.

4.   Ruimte geven. Mensen hebben ruimte nodig om te laten zien hoe ze die invullen.

5.   Resultaatgebieden. Weten wanneer je het goed doet. Dus ook goede feedback.(dat laatste mijn toevoeging)

6.    Respect. Omzien naar elkaar vanuit onderlinge verschillen.

7.    Vertrouwen.

8.    Verbinden.

9.     Verwachten. Leg de lat hoog, verwacht veel. Dat zit ook in de taal die je gebruikt: Ik verwacht veel van jullie.

10.  Vieren. Vier successen en ook kleine dingen. Vieren geeft mensen energie.

11.  Verrassen. Af en toe iets ludieks doen. Bijvoorbeeld dingen organiseren waar mensen blij van worden.

12.  Voorbeeldgedrag. Leidinggevende moet voorbeeld geven.

Iedereen moet heel duidelijk hebben waar de organisatie voor staat, liefst samengevat in een enkele zin.

Conclusie

Dit zijn twee van de onderdelen die ik gehoord heb op dit uitstekende congres.

Wat me opvalt is, dat het neerkomt op een paar belangrijke punten, voor leraren en leerlingen (en waarschijnlijk ook voor directeuren:

-             Zie me

-            Praat met me

-             Stel me vragen

-             Moedig me aan te zijn wie ik ben

-             Geef me daar ruimte voor

-             Kijk naar het resultaat

-             En vier dat met me

http://korczak.nl/stichting/

Turkle, S. (2016). Reclaiming conversation. Te power of talk in a digital age. Westminster: Penguin Putnam Inc

https://www.missingchapter.org/

https://www.professioneelbegeleiden.nl/inleiding-bevlogen-ontbranden

Count of comments: 0
Posted on 13 Jun 2018 by SandraV

Name: Remember me
E-mail: (optional)
Smile:smile wink wassat tongue laughing sad angry crying 
Powered by CuteNews