Toespraak

In een van de ochtendbladen, Trouw, stond vandaag (15/12) een artikel over Ezra van der Schaaf van 17 die de Noord-Hollandse Staten toegesproken heeft. Bij hoge uitzondering was het iemand anders dan een Statenlid toegestaan een toespraak te houden. Dit als initiatief van de stichting Hope XXL die een wereld hoopt te creëren waarbij iedereen zijn leven als goed waardeert. Met de toestemming aan de scholiere hoopt de politiek meer jongeren aan te spreken, meent Ezra te weten.

Volgens het krantenbericht (ik heb nog geen gesproken weergave kunnen bekijken, wel een andere lezing van Ezra) spreekt zij eloquent, met een indrukwekkend vocabulaire vol met filosofische citaten. Ze pleit voor meer nieuwsgierigheid. Nieuwsgierigheid is volgens haar oprechte interesse en van daaruit ontstaat dialoog zonder dat je van te voren een voorkeur hebt voor de uitkomst. Haar uiteindelijke doel is minder ongelijkheid en vooroordelen. Uit haar eigen ervaring noemt ze enkele voorbeelden: “Bij ons op school worden meisjes nog steeds slet genoemd, maar jongens niet. Ik dacht altijd dat ik niet racistisch was, maar toen ik een test deed bleek ik toch een voorkeur te hebben voor blanke mensen”. Ze weet nog niet hoe ze dat gaat veranderen, maar ze pleit ervoor dat wij mensen proberen zonder vooroordelen naar anderen te kijken. Naar een dakloze, maar ook naar jongeren die VMBO doen. Met mensen praten voordat je oordeelt. En toegeven dat je soms onbewust racistisch en seksistisch bent.

Ze leerde dit allemaal o.m. thuis maar ook op school. Ze hoopt dat ze de provinciale politici een beetje heeft wakker geschud.” Meestal houden politici alleen hun eigen voorbereide praatje en luisteren niet naar elkaar. Ik hoop dat ze meer gaan vragen in plaats van alleen maar dingen te roepen. Al ze beter naar elkaar kunnen luisteren, kunnen ze ook beter samenwerken”. Maar doet zij dat zelf wel op de debatclub van haar school? “ Soms niet, dan wil je alleen maar winnen”, zegt ze. “Maar in den Haag maken ze het wel heel bont. Als wij zo door elkaar zouden praten zoals zij daar doen, zou de jury ons gewoon afkappen. En een heel laag cijfer geven”.

Onderwijs

Wat mij er zo in aanspreekt is onder meer dat we hier een meisje zien, een jonge vrouw, die geleerd heeft trots en vol overtuiging voor haar mening uit te komen, deze te onderbouwen en er anderen mee tegemoet te treden. Dat heeft ze niet alleen van haar ouders, maar ook op school geleerd. Dat vind ik iets om trots op te zijn. Dat iemand dit op deze manier leert in een Nederlandse school. We zien iemand die dóórdenkt, aan zelfreflectie doet en zich door het uitspreken ervan kwetsbaar opstelt. Bovendien deel ik haar visie, en niet alleen voor politici. Eerst luisteren, minder vooroordelen, jezelf kennen en daar wat mee doen.

Suffragette

Gisteravond zag ik de film Suffragette, over de strijd van vrouwen voor gelijkwaardigheid en kiesrecht, begin 20ste eeuw. Ik was onder de indruk van deze prachtig gemaakte film. In een bepaalde scene zien we de hoofdrolspeelster die bij uitzondering naar het parlement mag komen om uit te leggen waarom vrouwen kiesrecht moeten hebben. Die keer lukt het niet, ze krijgen op dat moment nog geen kiesrecht en de groep vrouwen strijdt verder. Een van de resultaten van hun strijd is het feit dat jonge vrouwen als Ezra meer vrijheid hebben verworven. Maar Ezra heeft ook gelijk: de gelijkwaardigheid is nog niet volledig. Dat dacht ik eerder deze week toen ik alle (vrijwel allemaal mannelijke) fractievoorzitters bij elkaar zag, met in hun midden de premier, waarvan de eerste vrouwelijke variant in dit land nog moet komen.